Benliğimizi Keşfetmek ve Kendi İsteklerimize Yolculuk

Her insanın adı yok mudur?

Hani seçmediğimiz ama her yerde onunla var olduğumuz. Peki neden başkalarının kanadı altındasın?

Varlığımızı önce iki kişinin seçiminin ardından birinin tamam demesiyle dünya denen yere geliyoruz. Adımız, statümüz, ilk deneyimlerin birçoğu onların elinde. Normal bir çocuk, 6 yaşına gelince birçok kendi hakkında kararları verebiliyor biliyorsun ki “Yemek istediği yemek, kıyafetinin rengi, izlemek veya oynamak istediği şey…”. Aile denilen kavramda büyüyen çocukların hayatını aile bireyleri net 18-20 yaşına kadar yönetir. Neden bu yaş aralığı derseniz tahmin edebileceğiniz gibi üniversite tercihi. Üniversiteye giden o birey belki aileden en uzak kalabileceği bir döneme kapı açıyor. ‘genel görüşüme göre böyle’ adımı atar atmaz afallayan bir tayfa var birde aileden uzak bir şehir/ülkede ise amanın uyum sağlama çabasıyla biranda oturmayan kimliğin daha çok kayması, o böyle bende olayımlar vs.

Ama bir şey değişmiyor, hayatında büyük bir karar verirken çevresinde bulunan kişi/kişilere danışıyor ve hayatını yöneten biri varsa tabiri caizse o kişinin azgına bakar hale geliyor, yaşı kaç olursa olsun. Buna benzer çeşitlilikle birçok birey bulunduğunu dile getirebilirim. Mevzu şu nere kadar ne istediğini bilmeden yaşayacaksın? Nere kadar birinin onayına ihtiyaç duyacaksın, evet bankadan kredi almak için onaylanman gerek vs ama konu o değil. Konumuz adımları atarken BEN İSTİYORUM! Demek,

sende de mesela otur bugün hayatında ki dönüm noktalarını yaz, en mutlu olduğun anları da yaz, en sevdiğin kitap, film, sokak, yemek, koku vs. bir sabah kalk ve sadece yürü havayı bahane etme, işlerim var deme. Bahsettiklerimi yapman için birçok sebep var;

-Benliğini bulmak

Kendini hatırlayınca daha doğru kararlar verecek ve imrendiğin belki kıskandığın hayatları sen yaşıyor olursun. Buna ihtiyacın, ihtiyacımız var!...